تبلیغات
غم هیوا
غم هیوا

هیوا پسرک گل فروش سر چارراه کینه دارد از شب. می گوید: شب مادرم را از من گرفته است.

سگ

دوشنبه 2 آذر 1388

نوع مطلب :محمد صالح علا، 

سگه با پای چلاقش
نون دیده رفته سراغش

داشته میرفته كه بنزه
زده پرت شده رو طاقش

بنزه انگار كه نه انگار
خون پاشیده رو چراغش

سگ هار نازی آباد
لب تشنه میکنه داد

هاپ هاپ هاپ
واق واق واق
ااو ااو ااو ااو

حالا واق بزن صدا كن
نون خونی رو رها كن
بگو از غم غریبی
جون نده نذار بمیری
حالا واق بزن صدا كن
نون خونی رو رها كن
بگو از غم غریبی
جون نده نذار بمیری

سگه با پای چلاقش
نون دیده رفته سراغش

داشته میرفته كه بنزه
زده پرت شده رو طاقش

بنزه انگار كه نه انگار
خون پاشیده رو چراغش

سگ هار نازی آباد
لب تشنه میکنه داد

هاپ هاپ هاپ
واق واق واق
او او او


حالا واق بزن صدا كن
حالا واق بزن صدا كن
حالا واق بزن صدا كن
حالا واق بزن صدا كن

 

                                                                                                    محمد صالح علا


شب کالای شکستنی است!

یکشنبه 17 آبان 1388

 

تو...

بخند تا ستاره بزاید دهانت

و چشم ببند تا قرص ماه کامل شود.

شب کالای شکستنی است.

من...

پای می کوبم و می رقصم با آواز جیرجیرک ها

که...

شب کالای شکستنی است!


13 این عدد نحس...

چهارشنبه 13 آبان 1388

برادر! به خرافات ایمان داشتی می دانم! ولی امروز به یقین رسیدی و با گوشت و پوست و استخوانت حس کردی که 13 چه عدد نحسی است برای تو. در تقویمت 1 + 12 ، 7 + 6 یا نمی دانم هر ضرب و جمع دیگری هم جای نام 13 بگذاری بی فایده است! 13، سیزده است و آبان، آبان. روز بیداری تان ای برادران!

13 این عدد نحس برای ما چه میمون و مبارک است...

برادرم به چشم خود ببین زوال استبداد را...

هنوز و تا همیشه هستیم چه خوشت آید چه نه... ای برادر ایرانی من.

                                                                           

 

 


عصایت را به چارلی چاپلین قرض بده

دوشنبه 11 آبان 1388

دیر آمدی موسی

عصر اعجازها گذشته است،

اکنون عصایت را به چارلی چاپلین قرض بده 

                                                        تا کمی بخندیم.

                                                                                              - محمد شمس لنگرودی.


رفیق

یکشنبه 15 شهریور 1388

نوع مطلب :

http://www.ghamehiva.mihanblog.com

هی رفیق

چشمانش

پرچم سرمایه داری است

که دیکتاتوری را

در هاله ای از آزادی

در آن طلسم کرده اند

برادر

لبانش

خون خلقی است

               که به شکل حجم متراکمی ازرفاه                

خیره کننده است

گونه هایش

دست که به آن بزنی

انگشتت شهید می شود

و راه که می رود

با هر قدمش

در نزدیک و دور

دختران زنده به گور

به بلوغ می رسند

قد می کشند

پس در کوه های انتظارشان

چریک می شوند

او اینگونه است

حالا من می خواهم

لای شکاف تیر برق های چوبی

حصارهایم را دفن کنم

که از آن رمال گرفته ام

و آب مرده شورخانه های این قبیله را

با قرص های مسکن سر بکشم

تا شاید فراموشش کنم

رضا امیرزاده


ترس

پنجشنبه 8 مرداد 1388

نوع مطلب :پگاه احمدی، 

http://www.ghamehiva.mihanblog.com
می توانی به جُرم ِ من قدم بزنی

اینجا به اتفاق ِ آرا ، خلوت است

ترس ، کرکره را پایین می کشد

دایره های دار مانده اند وُ فرار ،

از پاهای زندگی پیداست

این خیابان ِ دراز

کم کم شبیه ِ حافظه ام می شود

برنده پوتین است

وَ درختی که در دهان ِ کوچه فرو کرده اند ...


پگاه احمدی


اشارتی

یکشنبه 4 مرداد 1388

نوع مطلب :احمد شاملو، 



به ایران درودی

 
پیش از تو
       
      صورت‌گران
       
      بسیار
 
از آمیزه‌ی برگ‌ها
       
      آهوان برآوردند;
 
یا در خطوط ِ کوه‌پایه‌یی
       
      رمه‌یی
 
که شبان‌اش در کج و کوج ِ ابر و ستیغ ِ کوه
       
      نهان است;
 
یا به سیری و ساده‌گی

در جنگل ِ پُرنگار ِ مه‌آلود

گوزنی را گرسنه

که ماغ می‌کشد.

تو خطوط ِ شباهت را تصویر کن:

آه و آهن و آهک ِ زنده

دود و دروغ و درد را. ــ
 
که خاموشی
       
      تقوای ما نیست.

سکوت ِ آب

می‌تواند خشکی باشد و فریاد ِ عطش;

سکوت ِ گندم

می‌تواند گرسنه‌گی باشد و غریو ِ پیروزمند ِ قحط;
 
هم‌چنان که سکوت ِ آفتاب
       
      ظلمات است ــ
 
اما سکوت ِ آدمی فقدان ِ جهان و خداست:

غریو را

تصویر کن!

عصر ِ مرا

در منحنی‌ تازیانه به نیش‌خط ِ رنج;

هم‌سایه‌ی مرا

بیگانه با امید و خدا;

و حرمت ِ ما را

که به دینار و درم برکشیده‌اند و فروخته.

تمامی‌ِ الفاظ ِ جهان را در اختیار داشتیم و
 
آن نگفتیم
       
      که به کار آید
 
چرا که تنها یک سخن
       
      یک سخن در میانه نبود:
 
آزادی!
 
ما نگفتیم

تو تصویرش کن!
 
احمد شاملو - اشارتی - ۱۴ اسفند ِ ۱۳۵۱



آینه

سه شنبه 30 تیر 1388

نوع مطلب :پگاه احمدی، 

ghamehiva.mihanblog.com

دست می کشم روی کبودی ِ ران وُ دهان

بر حلقه ی سیاه گلو / استخوان

وَ تیک تاک ِ ساعتی که تک تک ، مُرد

دیگر ترقّه ندارد


از خواب می پَرَم که ببینم

آینه ، که تنها شهادت ِ قانونی است ،

چیزی نشان نخواهد داد

هیچ کس

چیزی ندیده است 

وَ من وتو

آنقدر با نفرت بوسیده ایم

که وقت داشته باشیم

به طرح ِ یک چاقو

در کودتای هم برسیم .


پگاه احمدی _ آینه


دلم گرفته ای دوست!...

یکشنبه 14 تیر 1388

نوع مطلب :سیمین بهبهانی، 

http://www.ghamehiva.mihanblog.com
دلم گرفته، ای دوست!...

دلم گرفته، ای دوست!               هوای گریه با من

گر از قفس گریزم                      كجا روم، كجا، من؟

كجا روم؟ كه راهی                    به گلشنی ندانم

كه دیده بر گشودم                    به كنج تنگنا، من

نه بسته ام به كس دل               نه بسته دل به من كس

چو تخت پاره بر موج                    رها، رها، رها، من

ز من هر آنكه او دور                    چو دل به سینه نزدیك

به من هر آنكه نزدیك                  ازو جدا، جدا، من!

نه چشم دل به سویی                نه باده در سبویی

كه تر كنم گلویی                       به یاد آشنا، من

ز بودنم چه افزود؟                      نبودنم چه كاهد؟

كه گویدم به پاسخ                     كه زنده ام چرا من؟

ستاره ها نهفتم                        در آسمان ابری-

دلم گرفته، ای دوست!             هوای گریه با من...


سیمین بهبهانی- دشت ارژن-
 دلم گرفته ای دوست-اردیبهشت 61


خون ایران

سه شنبه 22 اردیبهشت 1388

من خیره در لبت

تو خیره در سطح کاشی ها

حمام فین

رگان امیر

خون ایران در لبانت سرخ می شود

رضا امیر زاده


حسودی...

سه شنبه 25 فروردین 1388

نوع مطلب :محمد صالح علا، 

من به گلای پیرهنت

زنجیر دور گردنت

به عطری که میزنی و

 میپیچه تو شهر تنت

 


به طرحای انگشترت

 به عکس جلد دفترت

به فکری که شبا میاد

میگذره از بالا سرت

 


به برق دستبند دسات

 به موج ناز موژهات

به تابلوی نقاشیه

اتاق مهربونات

 


به خودنویس روی میز

 هر کی پیشت باشه عزیز

خلاصشو برات بگم

همه چیز به همه کس به

 


به دیوارایه خونتون

 دخترای همسایتون

به اون پرنده هایی كه

سر میزارن رو شونتون

 


به امضا هایی که میدی

 به هرکی توی راه دیدی

به اونی که یه بار ازش

 آدرسی چیزی پرسیدی

 


به گلای گلدونتون 

به شمع های شمدونتون

به آدمایی که میان

 یه شب میشن مهمونتون

 


به گفتن و خندیدنت

به دیدن و ندیدنت

به مهربونیت با همه

 به عادت بوسیدنت

 


به نت ساز و ملودی

غریبه آشنا یا خودی

به هر کی که ببینم

 خیلی باهاش یکی شدی

 


به ساز گیتار خودت

عینک آخرین مدت

به هدیه ای که میگیری

به خاطر تولدت

 


به عکس و به مجسمه

 حتی به عشقی که کمه

به قصه ی ترانه ات

كه زود بلد میشن همه

 


به هرکی از راه اومده

 حرفای رویایی زده

به هرکی که فکر میکنه

 خواستنتو خوب بلده

 


به آینه که روبروته

به بغضی که تو گلوته

به اون چیزی که میدونم

 قشنگ ترین آرزوته

 


به مرده ها و زنده ها

من به زمینو به هوا

به کوچه و خیابونا

 به گلا و پرنده ها

 


من به تموم آدما

 چه دور چه نزدیک شما

به اونی که خالقته

 حتی به دستای خدا

 


به هرچی دوست داری، حسودیم میشه

هر جا پا میذاری، حسودیم میشه

 

محمد صالح علا - حسودی ...



داروگ

چهارشنبه 12 فروردین 1388

نوع مطلب :نیما یوشیج، 


خشک آمد کشتگاه من
در جوارِ کشت همسایه .
گرچه می‌گویند : « می‌گریند روی ساحل نزدیک
سوکواران در میان سوکواران . »
قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی می‌رسد باران ؟


بر بساطی که بساطی نیست ،
در درون کومه‌ی تاریک من که ذرّه‌ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده‌های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می‌ترکد
 چون دل یاران که در هجران یاران
قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی می‌رسد باران ؟


نیما یوشیج - مجموعه‌ی اشعار 


تعداد کل صفحات: (2) 1   2   

فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

آرشیو

نویسندگان

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها

اَبر برچسبها